Przejście F-Zero w trzy wymiary miało dwa konkretne wyróżniki: nową przestrzeń wyścigu i stawkę liczącą 30 zawodników. F-Zero X na Nintendo 64 otworzyło ten rozdział serii, oferując przy tym lokalną rozgrywkę wieloosobową. Do Europy trafiło 6 listopada 1998 roku. Przypadająca w 2026 roku 28. rocznica europejskiego wydania jest okazją, by spojrzeć na grę przez te decyzje projektowe, a nie tylko przez zmianę grafiki.
Pierwsze F-Zero w trzech wymiarach
F-Zero X było pierwszą trójwymiarową odsłoną serii. To najważniejszy punkt odniesienia dla jego miejsca w historii F-Zero: nie kolejna gra korzystająca z już przyjętej formuły przestrzennej, lecz część, która dopiero ją wprowadzała. Nintendo 64 stało się platformą tego przejścia.
Zmiana dotyczyła wyścigów, więc jej znaczenia nie należy sprowadzać wyłącznie do wyglądu pojazdów. Trójwymiarowa przestrzeń jest również sposobem przedstawienia trasy i znajdujących się na niej rywali. Właśnie w połączeniu z liczebnością stawki ta decyzja określała skalę nowej odsłony.
Trzydziestu zawodników jako punkt wyjścia
W wyścigach uczestniczyło 30 zawodników. Ta liczba mówi o założeniach F-Zero X więcej niż samo określenie „wyścigi 3D”: rywalizacja została pomyślana jako starcie licznej stawki, a nie niewielkiej grupy pojazdów. Przeciwnicy byli więc istotną częścią skali widowiska, nie tylko dodatkiem do przestrzennej trasy.
Obok tego gra oferowała lokalną rozgrywkę wieloosobową. To osobny aspekt jej projektu: możliwość rywalizacji z innymi graczami przy jednej konsoli. Nie należy przy tym utożsamiać liczby zawodników w wyścigu z liczbą uczestników multiplayera — 30 pojazdów opisuje stawkę, a nie obsadę wspólnej sesji.
Po latach ciekawsze od samej etykiety 3D
Dzisiejszy punkt widzenia łatwo spłaszcza podobne premiery do technicznej metryki: wcześniej seria nie była trójwymiarowa, później już była. W przypadku F-Zero X pozostawia to jednak poza kadrem konkretną decyzję o rozmiarze wyścigu. Nowa forma prezentacji szła tutaj w parze z udziałem 30 zawodników.
To właśnie zestawienie pozostaje najciekawszym punktem wyjścia do spojrzenia na tę odsłonę. Jej miejsce w serii wyznacza pierwsze 3D, ale charakter założenia projektowego najlepiej oddaje pełna stawka: przestrzeń miała służyć wyścigowi wielu rywali, nie jedynie pokazać znajomą nazwę w nowej oprawie.

F-Zero X — Zrzut ekranu (źródło: IGDB).

F-Zero X — Zrzut ekranu (źródło: IGDB).

F-Zero X — Zrzut ekranu (źródło: IGDB).

F-Zero X — Zrzut ekranu (źródło: IGDB).

F-Zero X — Zrzut ekranu (źródło: IGDB).

F-Zero X — Zrzut ekranu (źródło: IGDB).
